Ojalá

Ojalá supiera qué decir, cuando no hay nada que me salve de esta vida sin ti.

Ojalá tus ojos no me provocaran tormentas y pudiese ver lejos de tu mirada la luz del sol.

Ojalá no luchase constantemente entre polos opuestos:
mis luces y mis sombras, el frenesí de los licores 
y lo amargo del café.

Yo, y la poca dulzura que me queda...mi muro, en ruinas, de mí.

Bailé

 Gritaré cuando me ahogue en el medio del mar,

clamando por un poco de soledad en los confines de mi pensamiento.


Lucharé a mano armada buscando algo que todavía no he encontrado,

algo que ni siquiera sé si existe.



Y te buscaré, a ti, durante la tormenta, mientras dure la revuelta que pondrá patas arriba mi casa.


Te sacarán los ojos

 En cada página en blanco renazco de mis cenizas,

despierto de mi letargo.


Siento que soy una marioneta en manos de los "privilegiados" que gobiernan el planeta.


Esos que parecen no enterarse de que como especie somos el verdadero problema.


¿Dónde queda el cambio? ¿A dónde se esfumaron los sueños que ya vivimos?


Todo es una realidad demasiado salvaje! 

Dadme mi soma y haced que se callen... 

Cada voz, cada libro, cada poema.


La ignorancia es sabia si,

pero están criando cuervos.

Sexamos

 Es a letra que falta no meu abecedario,

que decide non rimar.

O soño do que non quero despertar.


Es a ansiedade da mañá e da lúa,

das brétemas e da choiva.

A poesía deste meu querido outono.


Escápaste polo vento como a auga 

entre os meus dedos.

A caída da folla, a explosión de malas novas.


A ausencia delirante, a soidade ameazante,

o medo que me impide erguerme.

Es todo i es nada.


O coitelo e o cravo, a tirita

e a auga oxigenada.

Hoxe.


Mañá pode que tan só sexas un recordo difuso,

unha memoria tra-la nube negra.


Porque o que pasa, perece,

e o que non, non permanece.

Cheira a sal

A cidade fantasma descansa baixo a lúa calada
e no medio do silencio penso que eu endexamais a vin tan bonita...
Caín e Abel, David e Goliat.
Xigantes contra os que
¿non podemos gañar?

(Des) pedidas

Has aparecido,
sin querer,
en el momento perfecto.
Porque todo está en el lugar correcto.
Siempre lo ha estado.

Y nosotros cambiándonos de sitio…
ilusos.
Todo tiende al orden en medio del caos.
Puedo esperar,
tengo un motivo.