Para atoparme neste mar de sonidos estridentes,
escribo coma se non houbese mañá,
coma se non me importara nada,
como se o poema fose a miña botella lanzada ao mar.
Soño con que un día volte a min
e me arranque unha bágoa de emoción,
de esas que enchen os meus baleiros.
Ningún comentario:
Publicar un comentario